Pożary, huragany, tajfuny, wojna, wielkie powodzie i katastrofy to przyczyna i powód realizacji projektu STARLING. Przedmiotem proj. STARLING jest opracowanie i wdrożenie koncepcji sterowanego “Roju Szpaków” inspirowane E.Muskiem dla zapewnienia komunikacji, dostępu do Internetu na rozległym terenie. STARLING zapewni łączność utraconą w wyniku klęsk czy działań wojennych powodujących utratę dostępu do sieci GSM. Rój dronów - węzłów o zmiennej geometrii i topologii sieciowej wyposażony w urządzenia radiowe pracujące jako lokalne AP (Access Points) przemieszczając się na teren dotknięty brakiem zasięgu GSM, a swoim zasięgiem mógłby awaryjnie dostarczyć usługę sieciową. Koncepcja “Rój Szpaków” polega na możliwości wysłania w obszar działania roju, dronów o dynamicznej organizacji dostosowanej do danej sytuacji kryzysowej (skażenia terenu, akcje poszukiwawcze, konflikty zbrojne, rozpoznanie terenu, monitorowanie nienaruszalności terytorialnej), gdzie sterowanie rojem odbywałoby się poprzez kontrolę operatora nad liderem roju, który komunikując się z pozostałymi dronami sterował by ich poruszaniem autonomicznie wg zadanego schematu i konstrukcji geometrycznej względem ich rozmieszczenia nad terenem misji. Rekonfiguracja roju w przypadku utraty lidera zapewni jego zastępowalność, zapewniając ciągłą kontrolę nad pozycjonowaniem całego roju wg zadanego przez operatora schematu geometrycznego pokrycia terenu działania. Możliwe będzie także sterowanie rojem dronów - węzłów w strategii “leaderless”, gdzie rój porusza się w rozproszonej strukturze, podobnie jak szpaki w powietrzu albo ławice ryb w wodzie. W latach 1970-2019 na świecie wystąpiło ok. 11 tys. katastrofalnych zdarzeń pogodowych, w których śmierć poniosło 2 mln osób, a straty ekonomiczne wyniosły 3,64 bln USD. W sytuacjach kryzysowych najważniejsze jest jak najszybsze dotarcie do poszkodowanego obszaru, ludzi, co nastąpi przy wykorzystaniu projektowanego roju dronów STARLING.